Yörüklerde doğa sevgisi

   Tarihte doÄŸayı en çok seven, doÄŸayı kendinde görenler yörüklerdir. DoÄŸa yörüklere, yörükler doÄŸaya muhtaç yaÅŸamaktadırlar.

   Yörük, çevresindeki ormanı, kendi malı gibi korur. YörüÄŸün yurduna yakın bir yere oduna gidemezsiniz.

Giderseniz, sizi ananızın kül döktüÄŸü yere kadar kovar. Kendisi bile kuru dallardan odun yapar.

   DoÄŸadaki yeÅŸilin devamlılığı, YörüÄŸün koyununun, keçisinin, dolaylı olarak kendi yaÅŸamının devamıdır. Yörük obalarında, insanlar hayvanlar âlemi dostudur; sevdalarıyla bir tutmuÅŸlardır. Türkülerini, manilerini onlara söylemiÅŸtir.

Belki de dünyadaki hayvanları, doÄŸadaki bitkileri, aÄŸaçları yücelterek, sevdalarıyla bir tutan, doÄŸayı kendisinde gören yalnızca Yörüklerdir.

   Bu nedenledir ki bırakmamışlardır daÄŸları; sevgilerini, dertlerini hep daÄŸlara söylemiÅŸlerdir. DüÅŸünmüÅŸler ki, dertlerine yalnız daÄŸlar ortak olabilir. Herkes bilir ki, halk müziÄŸinde hayvanlar vardır, hep yaylalar, hep daÄŸlar vardır… 

Ramazan KIVRAK

 

Ortalama: Select ratingGive it 1/5Give it 2/5Give it 3/5Give it 4/5Give it 5/5

Oyunuz: None Ortalama: 3 (1 oy )